Od kilku tygodni agencje ratingowe ponownie stały się obiektem gorącej dyskusji. Po raz pierwszy agencje ratingowe dostały się pod ostrzał po kryzysie zapoczątkowanym upadkiem Lehman Brothers we wrześniu 2008. Lehman Brothers do końca cieszył się najwyższym ratingiem agencji ratingowych. Agencje powołane do oceny ryzyka nie ostrzegły na czas przed nadchodzącym tsunami.

Komisja senatu USA powołana do zbadania źródeł kryzysu z 2009 roku usłyszała od przedstawiciela agencji, że rating jest jedynie opinią. Wówczas zdanie to wydawało się bulwersujące w obliczu wpływu jaki na przepływy finansowe mają ratingi. Odpowiedzialność agencji ratingowych polega na zaufaniu rynków i certyfikacji U.S. Securities and Exchange Commission (SEC) - amerykańskiej komisji papierów wartościowych i giełd - i nie ponoszą one ryzyka finansowego swoich ocen.

Utrzymanie zaufania inwestorów do agencji ratingowych można oceniać w kategoriach dostępu do informacji oraz psychologii społecznej. Tymczasem wszystkie agencje ratingowe o globalnym wpływie: Fitch, Moody's i Standard & Poor's w towarzystwie A. M. Best i Dominion Bond to przedsięwzięcia wyłącznie amerykańskie jako jedyne posiadające certyfikat komisji SEC.

Zajęte w postępowaniu egzekucyjnym rzeczy często są obciążone prawami osób trzecich np. zastawem na rzeczy ruchomej, hipoteką lub zaległym czynszem czy podatkiem od nieruchomości.
W przypadku nieruchomości kluczowe jest uprawomocnienie się postanowienia o przysądzeniu własności. Od tej chwili do nabywcy należą pożytki z nieruchomości oraz obowiązki uiszczania powtarzające się danin publicznych przypadających z nieruchomości.
Należności niezgłoszenie przez organy państwa do dnia licytacji powoduje zakaz orzekania o odpowiedzialności nabywcy.